Monday, April 23, 2007

به نام خداوند بخشنده مهربان
زمانی که زمین را می آفریدی به چه می اندیشیدی؟تو زندگی دادی ،تو زنده ساختی،از روح خود دمیدی مرا ساختی،
چه خواهی خواست از من،از او،از ما،در قبال زندگی...
!...تو را با خواستن چه کار؟
تو زمین را پاک آفریدی،این ما بودیم که مهربان نبودیم،با هم ولی در کنار هم نبودیم،دیگر زمین پاکت را جستجو مکن،قرار نبود چنین کنیم و کردیم.ولی باز دوستی تو پایان ندارد،بخشندگیت همتا ندارد،آدمیان را تنها رها نکن،بی تو بودن معنا ندارد

1 comment:

agriphont said...

میدونم چه سریه که وجود ما آدما برابر شده با ناپاکی و نامیزونی .همش هم میندازیم گردن خدا. خداییش خدا رو شکر که خدا نشدیم