به نام خداوند بخشنده مهربان
زمانی که زمین را می آفریدی به چه می اندیشیدی؟تو زندگی دادی ،تو زنده ساختی،از روح خود دمیدی مرا ساختی،
چه خواهی خواست از من،از او،از ما،در قبال زندگی...
!...تو را با خواستن چه کار؟
تو زمین را پاک آفریدی،این ما بودیم که مهربان نبودیم،با هم ولی در کنار هم نبودیم،دیگر زمین پاکت را جستجو مکن،قرار نبود چنین کنیم و کردیم.ولی باز دوستی تو پایان ندارد،بخشندگیت همتا ندارد،آدمیان را تنها رها نکن،بی تو بودن معنا ندارد
1 comment:
میدونم چه سریه که وجود ما آدما برابر شده با ناپاکی و نامیزونی .همش هم میندازیم گردن خدا. خداییش خدا رو شکر که خدا نشدیم
Post a Comment